Stasimon 2
[Lyric-Scene]
τί δʼ αὖ σὺ δράσων; τίς δʼ ἰδέα βουλεύματος;
Πισθέταιρος
τίς ἡ ʼπίνοια, τίς ὁ κόθορνος τῆς ὁδοῦ;
Μέτων
γεωμετρῆσαι βούλομαι τὸν ἀέρα
995
ὑμῖν διελεῖν τε κατὰ γύας.
Πισθέταιρος
πρὸς τῶν θεῶν
Μέτων
ὅστις εἴμʼ ἐγώ; Μέτων,
ὃν οἶδεν Ἑλλὰς χὠ Κολωνός.
αὐτίκα γὰρ ἀήρ ἐστι τὴν ἰδέαν ὅλος
1000
κατὰ πνιγέα μάλιστα. προσθεὶς οὖν ἐγὼ
τὸν κανόνʼ, ἄνωθεν τουτονὶ τὸν καμπύλον
ἐνθεὶς διαβήτην — μανθάνεις;
Μέτων
ὀρθῷ μετρήσω κανόνι προστιθείς, ἵνα
ὁ κύκλος γένηται σοι τετράγωνος κἀν μέσῳ
1005
ἀγορά, φέρουσαι δʼ ὦσιν εἰς αὐτὴν ὁδοὶ
ὀρθαὶ πρὸς αὐτὸ τὸ μέσον, ὥσπερ δʼ ἀστέρος
