Stasimon 2
[Lyric-Scene]
καὶ τοὔνομʼ ὥσπερ παιδίῳ νῦν δὴ ʼθέμην;
Ποιητής
ἀλλά τις ὠκεῖα Μουσάων φάτις
οἷάπερ ἵππων ἀμαρυγά.
925
σὺ δὲ πάτερ κτίστορ Αἴτνας,
πρόφρων δόμεν ἐμὶν τείν.
930
Πισθέταιρος
τουτὶ παρέξει τὸ κακὸν ἡμῖν πράγματα,
εἰ μή τι τούτῳ δόντες ἀποφευξούμεθα.
οὗτος, σὺ μέντοι σπολάδα καὶ χιτῶνʼ ἔχεις,
ἀπόδυθι καὶ δὸς τῷ ποιητῇ τῷ σοφῷ.
ἔχε τὴν σπολάδα· πάντως δέ μοι ῥιγῶν δοκεῖς.
935
Ποιητής
τόδε μὲν οὐκ ἀέκουσα φίλα
τὺ δὲ τεᾷ φρενὶ μάθε Πινδάρειον ἔπος —
Πισθέταιρος
ἅνθρωπος ἡμῶν οὐκ ἀπαλλαχθήσεται.
940
Ποιητής
νομάδεσσι γὰρ ἐν Σκύθαις
ὃς ὑφαντοδόνατον ἔσθος οὐ πέπαται·
