Stasimon 4
Φιλοκλέων
κλαύσεταί τις τῶν ὄπισθεν
οἷον, εἰ μὴ ʼρρήσεθʼ, ὑμᾶς
Ξυμότης τις
ἦ μὴν σὺ δώσεις αὔριον τούτων δίκην
ἡμῖν ἅπασι, κεἰ σφόδρʼ εἶ νεανίας.
ἁθρόοι γὰρ ἥξομέν σε προσκαλούμενοι.
Φιλοκλέων
ἰὴ ἰεῦ, καλούμενοι.
1335
ἀρχαῖά γʼ ὑμῶν· ἆρά γʼ ἴσθʼ
τάδε μʼ ἀρέσκει· βάλλε κημούς.
οὐκ ἄπεισι; ποῦ ʼστιν ἡμῖν
1340
ἀνάβαινε δεῦρο χρυσομηλολόνθιον,
τῇ χειρὶ τουδὶ λαβομένη τοῦ σχοινίου.
ἔχου· φυλάττου δʼ, ὡς σαπρὸν τὸ σχοινίον·
ὅμως γε μέντοι τριβόμενον οὐκ ἄχθεται.
