Epeisodion 2
Βδελυκλέων
οὐδεὶς πώποτʼ ἀνὴρ ἔγεντʼ Ἀθήναις—
Φιλοκλέων
οὐχ οὕτω γε πανοῦργος οὐδὲ κλέπτης.
Βδελυκλέων
τουτὶ σὺ δράσεις; παραπολεῖ βοώμενος·
φήσει γὰρ ἐξολεῖν σε καὶ διαφθερεῖν
καὶ τῆσδε τῆς γῆς ἐξελᾶν.
1230
Φιλοκλέων
ἐγὼ δέ γε,
1230
ἐὰν ἀπειλῇ, νὴ Δίʼ ἕτερʼ ἀντᾴσομαι·
ὦνθρωφʼ, οὖτος ὁ μαιόμενος τὸ μέγα κράτος,
ἀντρέψεις ἔτι τὰν πόλιν· ἁ δʼ ἔχεται ῥοπᾶς.
1235
Βδελυκλέων
τί δʼ ὅταν Θέωρος πρὸς ποδῶν κατακείμενος
ᾄδῃ Κλέωνος λαβόμενος τῆς δεξιᾶς·
Ἀδμήτου λόγον ὦταῖρε μαθὼν τοὺς ἀγαθοὺς φίλει.
οὐκ ἔστιν ἀλωπεκίζειν,
1240
οὐδʼ ἀμφοτέροισι γίγνεσθαι φίλον.
Βδελυκλέων
μετὰ τοῦτον Αἰσχίνης ὁ Σέλλου δέξεται,
ἀνὴρ σοφὸς καὶ μουσικός, κᾆτʼ ᾄσεται·
