Epeisodion 1
Φιλοκλέων
οὐδέν εἰμʼ ἄρα.
Βδελυκλέων
μὴ φροντίσῃς ὦ δαιμόνιʼ· ἀλλʼ ἀνίστασο.
Φιλοκλέων
πῶς οὖν ἐμαυτῷ τοῦτʼ ἐγὼ ξυνείσομαι,
φεύγοντʼ ἀπολύσας ἄνδρα; τί ποτε πείσομαι;
1000
ἀλλʼ ὦ πολυτίμητοι θεοὶ ξύγγνωτέ μοι·
ἄκων γὰρ αὔτʼ ἔδρασα κοὐ τοὐμοῦ τρόπου.
Βδελυκλέων
καὶ μηδὲν ἀγανάκτει γʼ. ἐγὼ γάρ σʼ ὦ πάτερ
θρέψω καλῶς, ἄγων μετʼ ἐμαυτοῦ πανταχοῖ,
ἐπὶ δεῖπνον, ἐς ξυμπόσιον, ἐπὶ θεωρίαν,
1005
ὥσθʼ ἡδέως διάγειν σε τὸν λοιπὸν χρόνον·
κοὐκ ἐγχανεῖταί σʼ ἐξαπατῶν Ὑπέρβολος.
Φιλοκλέων
ταῦτά νυν, εἴπερ δοκεῖ.
[Parabasis]
ἀλλʼ ἴτε χαίροντες ὅποι βούλεσθʼ.
Χορός
ὑμεῖς δὲ τέως ὦ μυριάδες
1010
νῦν τὰ μέλλοντʼ εὖ λέγεσθαι
