Stasimon 1
[Lyric-Scene]
ἕλξω σε πρὸς τὸν δῆμον, ἵνα δῷς μοι δίκην.
710
Ἀλλαντοπώλης
κἀγὼ δέ σʼ ἕλξω καὶ διαβαλῶ πλείονα.
Κλέων
ἀλλʼ ὦ πόνηρε σοὶ μὲν οὐδὲν πείθεται·
ἐγὼ δʼ ἐκείνου καταγελῶ γʼ ὅσον θέλω.
Ἀλλαντοπώλης
ὡς σφόδρα σὺ τὸν δῆμον σεαυτοῦ νενόμικας.
Κλέων
ἐπίσταμαι γὰρ αὐτὸν οἷς ψωμίζεται.
715
Ἀλλαντοπώλης
κᾆθʼ ὥσπερ αἱ τίτθαι γε σιτίζεις κακῶς.
μασώμενος γὰρ τῷ μὲν ὀλίγον ἐντίθης,
αὐτὸς δʼ ἐκείνου τριπλάσιον κατέσπακας.
Κλέων
καὶ νὴ Δίʼ ὑπό γε δεξιότητος τῆς ἐμῆς
δύναμαι ποιεῖν τὸν δῆμον εὐρὺν καὶ στενόν.
720
Ἀλλαντοπώλης
χὠ πρωκτὸς οὑμὸς τουτογὶ σοφίζεται.
Κλέων
οὐκ ὦγάθʼ ἐν βουλῇ με δόξεις καθυβρίσαι.
Ἀλλαντοπώλης
οὐδὲν κωλύει·
ἰδοὺ βάδιζε, μηδὲν ἡμᾶς ἰσχέτω.
Κλέων
ὦ Δῆμε δεῦρʼ ἔξελθε.
725
Ἀλλαντοπώλης
νὴ Δίʼ ὦ πάτερ
725
Κλέων
ὦ Δημίδιον ὦ φίλτατον
