Metin
fundere erat melius mundumque inplere capacem
semideis passim nullo discrimine monstris,
quis fera barbaries perituros mactat honores?
100
dissona discretum retinent si numina caelum,
convenit et nebulis et fontibus et reboanti
oceano et silvis et collibus et speluncis,
fluminibus, ventis, fornacibus atque metallis
assignare Deos proprios, sua cuique iura.
105
vel, si gentiles sordet venerarier umbras
et placet esse duos sceptris sodalibus aequos,
dic, age, quis terras dicionis sorte retentet,
quis regat aequoreas aeterna lege procellas,
ede coheredum distinctum ius dominorum.
110
unus, ais, ‘tristi residet sublimis in arce,
auctor nequitiae, scelerum Deus, asper, iniquus,
qui quodcumque malum vitioso fervet in orbe
sevit, et anguino medicans nova semina suco
rerum principium mortis de fomite traxit.
115
ipse opifex mundi terram, mare, sidera fecit,
condidit ipse hominem lutulenta et membra coëgit,
