Metin
omne malum merui, sed tu bonus arbiter aufer
quod merui; meliora favens largire precanti
dona animae quandoque meae, cum corporis huius
940
liquerit hospitium nervis, cute, sanguine, felle,
ossibus exstructum, corrupta quod incola luxu
heu nimium conplexa fovet, cum flebilis hora
clauserit hos orbes, et conclamata iacebit
materies oculisque suis mens nuda fruetur,
945
ne cernat truculentum aliquem de gente latronum
inmitem, rabidum, vultuque et voce minaci
terribilem, qui me maculosum aspergine morum
in praeceps, ut praedo, trahat nigrisque ruentem
inmergat specubus, cuncta exacturus ad usque
950
quadrantem minimum damnosae debita vitae,
multa in thensauris Patris est habitatio, Christe,
disparibus discreta locis, non posco beata
in regione domum; sint illic casta virorum
agmina, pulvereum quae dedignantia censum
955
divitias petiere tuas, sit flore perenni
candida virginitas animum castrata recisum.
