Metin
o nomen praedulce mihi! lux et decus et spes
praesidiumque meum, requies o certa laborum,
blandus in ore sapor, fragrans odor, inriguus fons,
395
castus amor, pulchra species, sincera voluptas!
si gens surda negat sibi tot praeconia de te,
tam multas rerum voces elementaque tantae
nuntia laetitiae stolidas intrare per aures,
audiat insanum bacchantis energima monstri,
400
quod rabidus clamat capta inter viscera daemon,
et credat miseranda suis. torquetur Apollo
nomine percussus Christi, nec fulmina Verbi
ferre potest; agitant miserum tot verbera linguae,
quot laudata Dei resonant miracula Christi.
405
intonat antistes Domini ‘fuge, callide serpens,
exue te membris, et spiras solve latentes,
mancipium Christi, fur corruptissime, vexas.
desine, Christus adest, humani corporis ultor:
non licet ut spolium rapias, cui Christus inhaesit.
410
pulsus abi, ventose liquor; Christus iubet, exi.’
has inter voces medias Cyllenius ardens
