Şiir 7
ternis dierum ac noctium processibus
mansit ferino devoratus gutture;
errabat illic per latebras viscerum,
ventris meandros circumibat tortiles
anhelus extis intus aestuantibus.
125
intactus exim tertiae noctis vice
monstri vomentis pellitur singultibus;
qua murmuranti fine fluctus frangitur
salsosque candens spuma fundit pumices,
ructatus exit seque servatum stupet.
130
in Ninevitas se coactus percito
gressu reflectit, quos ut increpaverat
pudenda censor inputans opprobria,
inpendet inquit ‘ira summi vindicis,
urbemque flamma mox cremabit, credite.’
135
apicem deinde ardui montis petit,
visurus inde conglobatum turbidae
fumum ruinae cladis et dirae struem,
tectus flagellis multinodis germinis,
nato et repente perfruens umbraculo.
140
