Şiir 7
Ionam prophetam mitis ultor excitat,
poenae inminentis iret ut praenuntius,
sed nosset ille qui minacem iudicem
servare malle quam ferire ac plectere,
tectam latenter vertit in Tharsos fugam.
105
celsam paratis pontibus scandit ratem,
udo revincta fune puppis solvitur,
itur per altum: fit procellosum mare,
tum causa tanti quaeritur periculi,
sors in fugacem missa vatem decidit.
110
iussus perire solus e cunctis reus,
cuius voluta crimen urna expresserat,
praeceps rotatur et profundo inmergitur:
exceptus inde beluinis faucibus,
alvi capacis vivus hauritur specu.
115
transmissa raptim praeda cassos dentium
eludit ictus incruentam transvolans
inpune linguam, ne retentam mordicus
offam molares dissecarent uvidi,
os omne transit, et palatum praeterit.
120
