Şiir 5
quae tandem poterit lingua retexere
laudes, Christe, tuas? qui domitam Pharon
plagis multimodis cedere praesuli
cogis iustitiae vindice dextera;
qui pontum rabidis 1 aestibus invium
85
persultare vetas, ut refluo in solo 2
securus pateat te duce transitus,
et mox unda rapax ut voret inpios;
cui ieiuna eremi saxa loquacibus
exundant scatebris, et latices novos
90
fundit scissa silex, quae sitientibus
dat potum populis axe sub igneo.
instar fellis aqua tristifico in lacu
fit ligni venia mel velut Atticum,
lignum est quo sapiunt aspera dulcius,
95
nam praefixa cruci spes hominum viget.
inplet castra cibus tunc quoque ninguidus,
inlabens gelida grandine densius;
his mensas epulis, hac dape construunt,
quam dat sidereo Christus ab aethere.
100
