Şiir 4
cur te, summe Deus, precemur unum.
vexamur, premimur, malis rotamur;
oderunt, lacerant, trahunt, lacessunt;
iuncta est suppliciis fides iniquis.
nec defit tamen anxiis medella;
85
nam languente truci leonis ira
inlapsae superingeruntur escae.
quas si quis sitienter hauriendo,
non gustu tenui sed ore pleno,
internis velit inplicare venis,
90
hic sancto satiatus ex propheta
iustorum capiet cibos virorum,
qui fructum Domino metunt perenni.
nil est dulcius ac magis saporum,
nil quod plus hominem iuvare possit,
95
quam vatis pia praecinentis orsa.
his sumptis licet insolens potestas
pravum iudicet inrogetque mortem,
inpasti licet inruant leones,
nos semper Dominum Patrem fatentes
100
