Şiir 10
Deus, ignee fons animarum,
duo qui socians elementa,
vivum simul ac moribundum,
hominem, Pater, effigiasti,
tua sunt, tua, rector, utraque,
5
tibi copula iungitur horum,
tibi dum vegetata cohaerent
et spiritus et caro servit.
rescissa 1 sed ista seorsum
solvunt hominem perimuntque;
10
humus excipit arida corpus,
animae rapit aura liquorem;
quia cuncta creata necesse est
labefacta senescere tandem,
conpactaque dissociari,
15
hanc tu, Deus optime, mortem
iter inviolabile monstras,
quo perdita membra resurgant,
20
