Metin
hoc habet, exclamat victrix regina, ‘supremus
hic tibi finis erit, semper prostrata iacebis,
nec iam mortiferas audebis spargere flammas
55
in famulos famulasve Dei, quibus intima casti
vena animi sola fervet de lampade Christi,
tene, o vexatrix hominum, potuisse resumptis
viribus extincti capitis recalescere flatu,
Assyrium postquam thalamum cervix Olofernis
60
caesa cupidineo madefactum sanguine lavit,
gemmantemque torum moechi ducis aspera Iudith
sprevit et incestos conpescuit ense furores,
famosum mulier referens ex hoste tropaeum
non trepidante manu vindex mea caelitus audax!
65
at fortasse parum fortis matrona sub umbra
legis adhuc pugnans, dum tempora nostra figurat,
vera quibus virtus terrena in corpora fluxit
grande per infirmos caput excisura ministros,
numquid et intactae post partum virginis ullum
70
fas tibi iam superest? post partum virginis, ex quo
corporis humani naturam pristina origo
