Metin
ingressurus iter peram ne tollito, neve
de tunicae alterius gestamine providus ito,
nec te sollicitet res crastina, ne cibus alvo
615
defuerit: redeunt escae cum sole diurnae.
nonne vides ut nulla avium cras cogitet ac se
pascendam, praestante Deo, non anxia credat?
confidunt volucres victum non defore viles,
passeribusque subest modico venalibus asse
620
indubitata fides Dominum curare potentem
ne pereant, tu, cura Dei, facies quoque Christi,
addubitas ne te tuus umquam deserat auctor?
ne trepidate, homines; vitae dator et dator escae est.
quaerite luciferum caelesti dogmate pastum,
625
qui spem multiplicans alat invitiabilis aevi,
corporis inmemores: memor est qui condidit illud
subpeditare cibos atque indiga membra fovere.’
his dictis curae emotae, Metus et Labor et Vis
et Scelus et placitae fidei Fraus infitiatrix
630
depulsae vertere solum. Pax inde fugatis
hostibus alma abigit bellum, discingitur omnis
