Şiir 14
aeterne rector, divide ianuas
caeli obseratas terrigenis prius,
ac te sequentem, Christe, animam voca,
cum virginalem, tum Patris hostiam.’
sic fata Christum vertice cernuo
85
supplex adorat, vulnus ut inminens
cervix subiret prona paratius.
ast ille tantam spem peragit manu,
uno sub ictu nam caput amputat;
sensum doloris mors cita praevenit.
90
exutus inde spiritus emicat
liberque in auras exilit. angeli
saepsere euntem tramite candido.
miratur orbem sub pedibus situm,
spectat tenebras ardua subditas
95
ridetquc solis quod rota circuit,
quod mundus omnis volvit et inplicat,
rerum quod atro turbine vivitur,
quod vana saecli mobilitas rapit:
reges, tyrannos, imperia et gradus
100
