Şiir 11
huius ad extremum, sequitur qua pulvere summo
cornipedum refugas orbita trita vias,
crura viri innectit laqueus nodoque tenaci
adstringit plantas cumque rudente ligat,
postquam conposito satis instruxere paratu
105
martyris ad poenam verbera, vincla, feras,
instigant subitis clamoribus atque flagellis,
iliaque infestis perfodiunt stimulis,
ultima vox audita senis venerabilis haec est:
hi rapiant artus, tu rape, Christe, animam.
110
prorumpunt alacres caecoque errore feruntur,
qua sonus atque tremor, qua furor exagitant.
incendit feritas, rapit impetus et fragor urget,
nec cursus volucer mobile sentit onus.
per silvas, per saxa ruunt, non ripa retardat
115
fluminis aut torrens oppositus cohibet,
prosternunt saepes et cuncta obstacula rumpunt,
prona, fragosa petunt, ardua transibunt,
scissa minutatim labefacto corpore frusta
carpit spinigeris stirpibus hirtus ager.
120
