Şiir 10
horror stupentem persecutorem subit
timorque et ira pectus in caliginem
vertere; nescit vigilet anne somniet,
miratur haerens quod sit ostenti genus,
formido frangit, armat indignatio.
965
nec vim domare mentis effrenae potest,
nec quo furoris tela vertat invenit,
postremo medicum saevus insontem iubet
reum citari; nundinatum hunc arguit
mercede certa pactus ut conluderet:
970
aut ferrum in ore nil agens et inritum
versasse frustra seu retunsis tactibus
aut arte quadam vulnus inlatum breve,
quod sauciata parte linguam laederet
nervos nec omnes usquequaque abscideret.
975
manere salvam vocis harmoniam probe
non posse, inani concavo verba exprimi,
quae concrepare ligula moderatrix facit,
esto ut resultet spiritus vacuo specu,
echo sed extat inde, non oratio.
980
