Şiir 10
‘puto inbecillo, nate, turbaris metu
et te doloris horror adflictum domat,
non hanc meorum viscerum stirpem fore
Deo spopondi, non in hanc spem gloriae
te procreavi, cedere ut leto scias.
725
aquam bibendam postulas, cum sit tibi
fons ille vivus praesto, qui semper fluit
et cuncta solus inrigat viventia,
intus forisque spiritum et corpus simul,
aeternitatem largiens potantibus.
730
venies ad illud mox fluentum, si modo
animo ac medullis solus ardor aestuet
videre Christum, quod semel potum adfatim
sic sedat omnem pectoris flagrantiam
vita ut beata iam sitire nesciat.
735
hic, hic bibendus, nate, nunc tibi est calix,
mille in Bethleem quem biberunt parvuli:
oblita lactis et papillarum inmemor
aetas amaris, mox deinde dulcibus
refecta poclis mella sumpsit sanguinis.
740
