Şiir 10
quis hunc rigorem pectori iniecit stupor?
mens obstinata est, corpus omne obcalluit,
tantus novelli dogmatis regnat furor:
hic nempe vester Christus haud olim fuit,
quem tu fateris ipse suffixum cruci.’
585
haec illa crux est omnium nostrum salus,
Romanus inquit: ‘hominis haec redemptio est.
scio incapacem te sacramenti, inpie,
non posse caecis sensibus mysterium
haurire nostrum: nil diurnum nox capit.
590
tamen in tenebris proferam claram facem,
sanus videbit, lippus oculos obteget.
' removete lumen,' dicet insanabilis;
' iniuriosa est nil videnti claritas.'
audi, profane, quod gravatus oderis.
595
regem perennem rex perennis protulit
in se manentem nec minorem tempore,
quia tempus illum non tenet; nam fons retro
exordiorum est et dierum et temporum,
ex Patre Christus: hoc Pater, quod Filius.
600
