Octavius

Bölümler

1.1 – 2.1 2.2 – 3.2 3.3 – 3.6 4.1 – 4.6 5.1 – 5.5 5.6 – 5.9 5.10 – 5.13 6.1 – 6.2 6.3 – 7.3 7.4 – 8.1 8.2 – 8.5 9.1 – 9.4 9.5 – 10.1 10.2 – 11.1 11.2 – 11.6 11.7 – 12.4 12.5 – 13.2 13.3 – 14.3 14.4 – 15.1 15.2 – 16.4 16.5 – 17.1 17.2 – 17.5 17.6 – 17.10 17.11 – 18.5 18.6 – 18.10 18.11 – 19.3 19.4 – 19.8 19.9 – 19.13 19.14 – 20.3 20.4 – 21.2 21.3 – 21.8 21.9 – 22.2 22.3 – 22.7 22.8 – 22.10 23.1 – 23.4 23.5 – 24.2 24.3 – 25.1 25.2 – 25.6 25.7 – 25.11 25.13 – 26.6 26.7 – 26.11 26.12 – 27.3 27.4 – 28.1 28.2 – 28.5 28.6 – 28.9 28.10 – 29.4 29.5 – 30.2 30.3 – 31.2 31.3 – 31.6 31.7 – 32.3 32.4 – 32.8 32.9 – 33.5 34.1 – 34.7 34.8 – 34.12 35.1 – 35.5 35.6 – 36.6 36.7 – 37.1 37.2 – 37.8 37.9 – 38.1 38.2 – 38.6 38.7 – 40.2 40.3 – 40.4

Latince

34.8 Sed ad propositum satis est, etiam in hoc sapientes vestros in aliquem modum nobiscum consonare.

34.9 Ceterum quis tam stultus aut brutus est, ut audeat repugnare, hominem a deo, ut primum potuisse fingi ita posse denuo reformari? nihil esse post obitum, et ante ortum nihil fuisse? sicut de nihilo nasci licuit, ita de nihilo licere reparari? Porro difficilius est, id quod non sit incipere, quam id quod fuerit iterare.

34.10 Tu perire et deo credis, si quid oculis nostris hebetibus subtrahatur? Corpus omne sive arescit in pulverem sive in umorem solvitur vel in cinerem comprimitur vel in nidorem tenuatur, subducitur nobis, sed deo elementorum custodia reservatur. Nec, ut creditis, ullum damnum sepulturae timemus, sed veterem et meliorem consuetudinem humandi frequentamus.

34.11 Vide adeo, quam in solacium nostri resurrectionem futuram omnis natura meditetur. Sol demergit et nascitur, astra labuntur et redeunt, flores occidunt et revivescunt, post senium arbusta frondescunt, semina nonnisi corrupta revirescunt: ita corpus in sepulcro, ut arbores in hiberno: occultant virorem ariditate mentita.

34.12 Quid festinas, ut cruda adhuc hieme revivescat et redeat? Expectandum nobis etiam corporis ver est.

34.12 Nec ignoro plerosque conscientia meritorum nihil se esse post mortem magis optare quam credere: malunt enim extingui penitus quam ad supplicia reparari. Quorum error augetur et in saeculo libertate remissa et dei patientia maxima, cuius quanto iudicium tardum, tanto magis iustum est.’

← Önceki 54 / 62 Sonraki →

Şifre Yenileme