Stasimon 6
[Episode]
πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
Ἡρακλῆς
ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;
πτερωτά τʼ ἔγχη· τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ,
ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν
ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο.
1100
οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν,
Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Ἅιδου; πόθεν;
ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
Πλούτωνά τʼ, οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ;
1105
ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
Ἀμφιτρύων
γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
Χορός
κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
1110
Ἡρακλῆς
πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
Ἀμφιτρύων
ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
Ἡρακλῆς
πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
Ἀμφιτρύων
ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
1115
