Stasimon 5
[Episode]
ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε, κεἰς ὕπνον
1005
Ἄγγελος
καθῆκε· πίτνει δʼ ἐς πέδον, πρὸς κίονα
νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης
διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι.
ἡμεῖς δʼ ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα
1010
σὺν τῷ γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων
ἀνήπτομεν πρὸς κίονʼ, ὡς λήξας ὕπνου
μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις.
εὕδει δʼ ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα,
παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτʼ. ἐγὼ μὲν οὖν
οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος.
1015
[Choral]
—ὁ φόνος ἦν ὃν Ἀργολὶς ἔχει πέτρα
Χορός
τότε μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ἑλλάδι
τῶν Δαναοῦ παίδων· τάδε δʼ ὑπερέβαλε, παρ-
έδραμε τὰ τότε κακὰ τάλανι διογενεῖ κόρῳ.
1020
—μονοτέκνου Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι
θυόμενον Μούσαις· σὺ δὲ τέκνα τρίγονʼ, ὦ
δάιε, τεκόμενος, λυσσάδι συγκατειργάσω μοίρᾳ.
—αἰαῖ, τίνα στεναγμὸν
1025
