Stasimon 4
[Episode]
ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός τʼ ἤνθει δόρυ,
1210
Ἑκάβη
τί δʼ οὐ τότʼ, εἴπερ τῷδʼ ἐβουλήθης χάριν
θέσθαι, τρέφων τὸν παῖδα κἀν δόμοις ἔχων
ἔκτεινας ἢ ζῶντʼ ἦλθες Ἀργείοις ἄγων;
ἀλλʼ ἡνίχʼ ἡμεῖς οὐκέτʼ ἐσμὲν ἐν φάει —
καπνῷ δʼ ἐσήμηνʼ ἄστυ — πολεμίων ὕπο,
1215
ξένον κατέκτας σὴν μολόντʼ ἐφʼ ἑστίαν.
πρὸς τοῖσδε νῦν ἄκουσον, ὡς φανῇς κακός.
χρῆν σʼ, εἴπερ ἦσθα τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος,
τὸν χρυσὸν ὃν φῂς οὐ σὸν ἀλλὰ τοῦδʼ ἔχειν
δοῦναι φέροντα πενομένοις τε καὶ χρόνον
1220
πολὺν πατρῴας γῆς ἀπεξενωμένοις·
σὺ δʼ οὐδὲ νῦν πω σῆς ἀπαλλάξαι χερὸς
τολμᾷς, ἔχων δὲ καρτερεῖς ἔτʼ ἐν δόμοις.
καὶ μὴν τρέφων μὲν ὥς σε παῖδʼ ἐχρῆν τρέφειν
σώσας τε τὸν ἐμόν, εἶχες ἂν καλὸν κλέος·
1225
ἐν τοῖς κακοῖς γὰρ ἁγαθοὶ σαφέστατοι
φίλοι· τὰ χρηστὰ δʼ αὔθʼ ἕκαστʼ ἔχει φίλους.
εἰ δʼ ἐσπάνιζες χρημάτων, ὃ δʼ εὐτύχει,
θησαυρὸς ἄν σοι παῖς ὑπῆρχʼ οὑμὸς μέγας·
