Epeisodion 5
Ἄγγελος
Τίνος μ’ ἕκατι κτείνετ’ εὐσεβεῖς ὁδοὺς
1125
ἥκοντα; ποίας ὄλλυμαι πρὸς αἰτίας;—
τῶν δ’ οὐδὲν οὐδεὶς μυρίων ὄντων πέλας
ἐφθέγξατ’, ἀλλ’ ἔβαλλον ἐκ χερῶν πέτροις.
πυκνῇ δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος
προὔτεινε τεύχη κἀφυλάσσετ’ ἐμβολὰς
1130
ἐκεῖσε κἀκεῖσ’ ἀσπίδ’ ἐκτείνων χερί.
ἀλλ’ οὐδὲν ἦνεν· ἀλλὰ πόλλ’ ὁμοῦ βέλη,
οἰστοί, μεσάγκυλ’ ἔκλυτοί τ’ ἀμφώβολοι,
σφαγῆς ἐχώρουν βουπόροι ποδῶν πάρος.
δεινὰς δ’ ἂν εἶδες πυρρίχας φρουρουμένου
1135
βέλεμνα παιδός. ὡς δέ νιν περισταδὸν
κύκλῳ κατεῖχον οὐ διδόντες ἀμπνοάς,
βωμοῦ κενώσας δεξίμηλον ἐσχάραν,
τὸ Τρωικὸν πήδημα πηδήσας ποδοῖν
χωρεῖ πρὸς αὐτούς· οἳ δ’ ὅπως πελειάδες
1140
ἱέρακ’ ἰδοῦσαι πρὸς φυγὴν ἐνώτισαν.
πολλοὶ δ’ ἔπιπτον μιγάδες ἔκ τε τραυμάτων
αὐτοί θ’ ὑπ’ αὐτῶν στενοπόρους κατ’ ἐξόδους,
κραυγὴ δ’ ἐν εὐφήμοισι δύσφημος δόμοις
