Stasimon 4
[Choral 1]
ᾳ θεοῖσιν λέλαμ-
1025
[Choral 2]
βέβακε δ’ Ἀτρείδας ἀλόχου παλάμαις,
Χορός
αὐτά τ’ ἐναλλάξασα φόνον θανάτῳ
θεοῦ. θεοῦ νιν κέλευμ’ ἐπεστράφη
μαντόσυνον, ὅτε νιν Ἀργόθεν πορευθεὶς
Ἀγαμεμνόνιος κέλωρ, ἀδύτων ἐπιβὰς
κτεάνων, ματρὸς φονεὺς
1035
ὦ δαῖμον, ὦ Φοῖβε, πῶς πείθομαι;
πολλαὶ δ’ ἀν’ Ἑλλάνων ἀγόρους στοναχὰς
μέλποντο δυστάνων τεκέων, ἄλοχοι δ’
πρὸς ἄλλον εὐνάτορ’. οὐχὶ σοὶ μόνᾳ
δύσφρονες ἐπέπεσον, οὐ φίλοισι, λῦπαι·
νόσον Ἑλλὰς ἔτλα, νόσον· διέβα δὲ Φρυγῶν
καὶ πρὸς εὐκάρπους γύας
1045
σκηπτὸς σταλάσσων τὸν Ἅιδα φόνον.