Stasimon 3
[Episode 1]
πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι
ἀμπλακίαισι τῶν πάροιθέν τινος.
Χορός
οὐ σοὶ τάδ’, ὦναξ, ἦλθε δὴ μόνῳ κακά,
πολλῶν μετ’ ἄλλων δ’ ὤλεσας κεδνὸν λέχος.
835
Θησεύς
τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας
μετοικεῖν σκότῳ θανὼν ὁ τλάμων,
τῆς σῆς στερηθεὶς φιλτάτης ὁμιλίας·
ἀπώλεσας γὰρ μᾶλλον ἢ κατέφθισο.
τίνος κλύω; πόθεν θανάσιμος τύχα,
840
γύναι, σὰν ἔβα, τάλαινα, καρδίαν;
εἴποι τις ἂν τὸ πραχθέν, ἢ μάτην ὄχλον
στέγει τύραννον δῶμα προσπόλων ἐμῶν;
μέλεος, οἷον εἶδον ἄλγος δόμων,
845
οὐ τλητὸν οὐδὲ ῥητόν. ἀλλ’ ἀπωλόμην·
ἔρημος οἶκος, καὶ τέκν’ ὀρφανεύεται.
ἔλιπες οὓς ἔτεκες, ἔλιπες, ὦ φίλα
γυναικῶν ἀρίστα θ’ ὁπόσας ὁρᾷ