Stasimon 3
[Episode]
— ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν·
τοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους.
— αἰαῖ τόλμας, ὦ βιαίως θανοῦσ’
ἀνοσίῳ τε συμφορᾷ, σᾶς χερὸς
— τίς ἄρα σάν, τάλαιν’, ἀμαυροῖ ζόαν;
[Episode 1]
ὤμοι ἐγὼ πόνων· ἔπαθον, ὦ πόλις,
Θησεύς
τὰ μάκιστ’ ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα,
ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης,
κηλὶς ἄφραστος ἐξ ἀλαστόρων τινός.
820
κατακονὰ μὲν οὖν ἀβίοτος βίου·
κακῶν δ’, ὢ τάλας, πέλαγος εἰσορῶ
τοσοῦτον ὥστε μήποτ’ ἐκνεῦσαι πάλιν,
μηδ’ ἐκπερᾶσαι κῦμα τῆσδε συμφορᾶς.
τίνα λόγον τάλας, τίνα τύχαν σέθεν
βαρύποτμον, γύναι, προσαυδῶν τύχω;
ὄρνις γὰρ ὥς τις ἐκ χερῶν ἄφαντος εἶ,
πήδημ’ ἐς Ἅιδου κραιπνὸν ὁρμήσασά μοι.
αἰαῖ αἰαῖ, μέλεα μέλεα τάδε πάθη.
830
