Epeisodion 3
Θησεύς
πρόσω μὲν ἤδη βίοτος, ἀλλ’ ὅμως ἔτ’ ἂν
795
λυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ ἂν ἐκλίποι δόμους.
Χορός
οὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη,
Θησεῦ· νέοι θανόντες ἀλγυνοῦσί σε.
Θησεύς
οἴμοι· τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος;
Χορός
ζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι.
800
Θησεύς
τί φῄς; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης;
Χορός
βρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο.
Θησεύς
λύπῃ παχνωθεῖσ’, ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τινος;
Χορός
τοσοῦτον ἴσμεν· ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμοις,
Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια.
805
Θησεύς
αἰαῖ· τί δῆτα τοῖσδ’ ἀνέστεμμαι κάρα
πλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν;
χαλᾶτε κλῇθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων,
ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέαν
825
γυναικός, ἥ με κατθανοῦσ’ ἀπώλεσεν.
810
