Stasimon 1
[Episode]
— ἀλλ’ ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν
170
Χορός
τήνδε κομίζουσ’ ἔξω μελάθρων·
στυγνὸν δ’ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται.
τί ποτ’ ἔστι μαθεῖν ἔραται ψυχή,
δέμας ἀλλόχροον βασιλείας.
175
Τροφός
ὦ κακὰ θνητῶν στυγεραί τε νόσοι.
τί σ’ ἐγὼ δράσω; τί δὲ μὴ δράσω;
τόδε σοι φέγγος λαμπρόν, ὅδ’ αἰθήρ·
δεῦρο γὰρ ἐλθεῖν πᾶν ἔπος ἦν σοι·
τάχα δ’ ἐς θαλάμους σπεύσεις τὸ πάλιν.
ταχὺ γὰρ σφάλλῃ κοὐδενὶ χαίρεις,
οὐδέ σ’ ἀρέσκει τὸ παρόν, τὸ δ’ ἀπὸν
κρεῖσσον δὲ νοσεῖν ἢ θεραπεύειν·
τὸ μέν ἐστιν ἁπλοῦν, τῷ δὲ συνάπτει
λύπη τε φρενῶν χερσίν τε πόνος.
πᾶς δ’ ὀδυνηρὸς βίος ἀνθρώπων,
