Stasimon 3
[Choral 2]
ὡς μήποτʼ εἴπῃς πρὸς νεωτέρας ἐμοῦ
Ἀθηνᾶ
θεὸς παλαιὰ καὶ πολισσούχων βροτῶν
ἄτιμος ἔρρειν τοῦδʼ ἀπόξενος πέδου.
ἀλλʼ εἰ μὲν ἁγνόν ἐστί σοι Πειθοῦς σέβας;
885
γλώσσης ἐμῆς μείλιγμα καὶ θελκτήριον,
σὺ δʼ οὖν μένοις ἄν· εἰ δὲ μὴ θέλεις μένειν,
οὔ τἂν δικαίως τῇδʼ ἐπιρρέποις πόλει
μῆνίν τινʼ ἢ κότον τινʼ ἢ βλάβην στρατῷ.
ἔξεστι γάρ σοι τῆσδε γαμόρῳ χθονὸς
890
εἶναι δικαίως ἐς τὸ πᾶν τιμωμένῃ.
