Epeisodion 1
Χορός
ἥκω σεβίζων σόν, Κλυταιμήστρα, κράτος·
δίκη γάρ ἐστι φωτὸς ἀρχηγοῦ τίειν
γυναῖκʼ ἐρημωθέντος ἄρσενος θρόνου.
260
σὺ δʼ εἴ τι κεδνὸν εἴτε μὴ πεπυσμένη
εὐαγγέλοισιν ἐλπίσιν θυηπολεῖς,
κλύοιμʼ ἂν εὔφρων· οὐδὲ σιγώσῃ φθόνος.
Κλυταιμήστρα
εὐάγγελος μέν, ὥσπερ ἡ παροιμία,
ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα.
265
πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον ἐλπίδος κλύειν·
Πριάμου γὰρ ᾑρήκασιν Ἀργεῖοι πόλιν.
Χορός
πῶς φής; πέφευγε τοὔπος ἐξ ἀπιστίας.
Κλυταιμήστρα
Τροίαν Ἀχαιῶν οὖσαν· ἦ τορῶς λέγω;
Χορός
χαρά μʼ ὑφέρπει δάκρυον ἐκκαλουμένη.
270
Κλυταιμήστρα
εὖ γὰρ φρονοῦντος ὄμμα σοῦ κατηγορεῖ.
Χορός
τί γὰρ τὸ πιστόν; ἔστι τῶνδέ σοι τέκμαρ;
Κλυταιμήστρα
ἔστιν· τί δʼ οὐχί; μὴ δολώσαντος θεοῦ.
Χορός
πότερα δʼ ὀνείρων φάσματʼ εὐπιθῆ σέβεις;
Κλυταιμήστρα
οὐ δόξαν ἂν λάβοιμι βριζούσης φρενός.
275
Χορός
ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις;
Κλυταιμήστρα
παιδὸς νέας ὣς κάρτʼ ἐμωμήσω φρένας.
