Parodos
[Episode]
δέκατον μὲν ἔτος τόδʼ ἐπεὶ Πριάμου
40
Μενέλαος ἄναξ ἠδʼ Ἀγαμέμνων,
διθρόνου Διόθεν καὶ δισκήπτρου
τιμῆς ὀχυρὸν ζεῦγος Ἀτρειδᾶν
στόλον Ἀργείων χιλιοναύτην,
45
μέγαν ἐκ θυμοῦ κλάζοντες Ἄρη
τρόπον αἰγυπιῶν, οἵτʼ ἐκπατίοις
ἄλγεσι παίδων ὕπατοι λεχέων
50
πτερύγων ἐρετμοῖσιν ἐρεσσόμενοι,
πόνον ὀρταλίχων ὀλέσαντες·
ὕπατος δʼ ἀίων ἤ τις Ἀπόλλων
55
γόον ὀξυβόαν τῶνδε μετοίκων
οὕτω δʼ Ἀτρέως παῖδας ὁ κρείσσων
60
ἐπʼ Ἀλεξάνδρῳ πέμπει ξένιος
Ζεὺς πολυάνορος ἀμφὶ γυναικὸς
πολλὰ παλαίσματα καὶ γυιοβαρῆ
γόνατος κονίαισιν ἐρειδομένου
διακναιομένης τʼ ἐν προτελείοις
65
Τρωσί θʼ ὁμοίως. ἔστι δʼ ὅπη νῦν
ἔστι· τελεῖται δʼ ἐς τὸ πεπρωμένον·
οὔθʼ ὑποκαίων οὔθʼ ὑπολείβων
οὔτε δακρύων ἀπύρων ἱερῶν
70
ὀργὰς ἀτενεῖς παραθέλξει.
ἡμεῖς δʼ ἀτίται σαρκὶ παλαιᾷ
τῆς τότʼ ἀρωγῆς ὑπολειφθέντες
ἰσόπαιδα νέμοντες ἐπὶ σκήπτροις.
75
ὅ τε γὰρ νεαρὸς μυελὸς στέρνων
ἰσόπρεσβυς, Ἄρης δʼ οὐκ ἔνι χώρᾳ,
τό θʼ ὑπέργηρων φυλλάδος ἤδη
κατακαρφομένης τρίποδας μὲν ὁδοὺς
80
στείχει, παιδὸς δʼ οὐδὲν ἀρείων
ὄναρ ἡμερόφαντον ἀλαίνει.
θύγατερ, βασίλεια Κλυταιμήστρα,
τί χρέος; τί νέον; τί δʼ ἐπαισθομένη,
85
πειθοῖ περίπεμπτα θυοσκεῖς;
πάντων δὲ θεῶν τῶν ἀστυνόμων,
τῶν τʼ οὐρανίων τῶν τʼ ἀγοραίων,
90
ἄλλη δʼ ἄλλοθεν οὐρανομήκης
φαρμασσομένη χρίματος ἁγνοῦ
μαλακαῖς ἀδόλοισι παρηγορίαις,
95
τούτων λέξασʼ ὅ τι καὶ δυνατὸν
παιών τε γενοῦ τῆσδε μερίμνης,
ἣ νῦν τοτὲ μὲν κακόφρων τελέθει,
100
τοτὲ δʼ ἐκ θυσιῶν ἀγανὴ φαίνουσʼ
ἐλπὶς ἀμύνει φροντίδʼ ἄπληστον
τῆς θυμοβόρου φρένα λύπης.
[Choral 1]
κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν
Χορός
ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105
ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας
πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι
θούριος ὄρνις Τευκρίδʼ ἐπʼ αἶαν,
οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-
ῶν ὁ κελαινός, ὅ τʼ ἐξόπιν ἀργᾶς,
115
κταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δοριπάλτου
βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα φέρματι γένναν,
βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120
αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.
κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺς
Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας
οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων·
125
Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,
κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ
Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον·
130
οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-
σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας
αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν
στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.
αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.
[Choral]
τόσον περ εὔφρων, καλά,
140
Χορός
δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων
πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις
θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,
τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι,
δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν.
145
μή τινας ἀντιπνόους Δανα-
σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον
νεικέων τέκτονα σύμφυτον,
οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος
οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155
τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν
μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·
αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.
[Choral 2]
Ζεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ-
160
Χορός
τῷ φίλον κεκλημένῳ,
πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος
165
οὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,
οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·
170
Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων
τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·
175
[Choral 3]
τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-
Χορός
σαντα, τὸν πάθει μάθος
στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίας
μνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ-
180
δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος
ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,
εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-
Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ-
190
[Choral 4]
πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι
Χορός
κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι,
παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι
θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ
τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί-
ἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν·
205
βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,
βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ-
ῥείθροις πατρῴους χέρας
210
πέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν,
παρθενίου θʼ αἵματος ὀρ-
215
[Choral 5]
ἐπεὶ δʼ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον
Χορός
φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν
ἄναγνον ἀνίερον, τόθεν
220
τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.
βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις
τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων. ἔτλα δʼ οὖν
θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός,
225
γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν
λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους
παρʼ οὐδὲν αἰῶ τε παρθένειον
ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230
φράσεν δʼ ἀόζοις πατὴρ μετʼ εὐχὰν
δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ
πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ
λαβεῖν ἀέρδην, στόματός
235
τε καλλιπρῴρου φυλακᾷ κατασχεῖν
[Choral 6]
βίᾳ χαλινῶν τʼ ἀναύδῳ μένει.
Χορός
κρόκου βαφὰς δʼ ἐς πέδον χέουσα
ἔβαλλʼ ἕκαστον θυτήρ-
240
φιλοίκτῳ, πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν
πατρὸς κατʼ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους
ἔμελψεν, ἁγνᾷ δʼ ἀταύρωτος αὐδᾷ πατρὸς
245
ποτμον παιῶνα φίλως ἐτίμα—
τὰ δʼ ἔνθεν οὔτʼ εἶδον οὔτʼ ἐννέπω·
τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.
Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦσ-
250
τὸ μέλλον δʼ, ἐπεὶ γένοιτʼ, ἂν κλύοις· πρὸ χαιρέτω·
τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον αὐγαῖς.
πέλοιτο δʼ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις, ὡς
255
πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος.