Epeisodion 4
Ἄγγελος
ὡς οὔποτʼ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτων
μέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.
Ἐτεοκλής
ὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,
ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·
ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.
655
ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει,
μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.
ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,
τάχʼ εἰσόμεσθα τοὐπίσημʼ ὅποι τελεῖ,
εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματα
660
ἐπʼ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.
εἰ δʼ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆν
ἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχʼ ἂν τόδʼ ἦν·
ἀλλʼ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,
οὔτʼ ἐν τροφαῖσιν, οὔτʼ ἐφηβήσαντά πω,
665
οὔτʼ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,
Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·
οὐδʼ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳ
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας.
ἦ δῆτʼ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμος
670
