Epeisodion 3
Ἄγγελος
λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει,
πρέσβιστον ἄστρων, νυκτὸς ὀφθαλμός, πρέπει.
390
τοιαῦτʼ ἀλύων ταῖς ὑπερκόμποις σαγαῖς
βοᾷ παρʼ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν,
ἵππος χαλινῶν ὣς κατασθμαίνων μένει,
ὅστις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων.
τίνʼ ἀντιτάξεις τῷδε; τίς Προίτου πυλῶν
395
κλῄθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος;
Ἐτεοκλής
κόσμον μὲν ἀνδρὸς οὔτινʼ ἂν τρέσαιμʼ ἐγώ,
οὐδʼ ἑλκοποιὰ γίγνεται τὰ σήματα·
λόφοι δὲ κώδων τʼ οὐ δάκνουσʼ ἄνευ δορός.
καὶ νύκτα ταύτην ἣν λέγεις ἐπʼ ἀσπίδος
400
ἄστροισι μαρμαίρουσαν οὐρανοῦ κυρεῖν,
τάχʼ ἂν γένοιτο μάντις ἡ ἀνοία τινί.
εἰ γὰρ θανόντι νὺξ ἐπʼ ὀφθαλμοῖς πέσοι,
τῷ τοι φέροντι σῆμʼ ὑπέρκομπον τόδε
γένοιτʼ ἂν ὀρθῶς ἐνδίκως τʼ ἐπώνυμον,
405
καὐτὸς καθʼ αὑτοῦ τήνδʼ ὕβριν μαντεύσεται.
ἐγὼ δὲ Τυδεῖ κεδνὸν Ἀστακοῦ τόκον
τῶνδʼ ἀντιτάξω προστάτην πυλωμάτων,
