Epeisodion 4
Ἀλκμήνη
ἐχθροὺς λαβόντα μὴ ἀποτείσασθαι δίκην.
Θεράπων
τὸ σὸν προτιμῶν, ὥς νιν ὀφθαλμοῖς ἴδοις
κρατοῦντα καὶ σῇ δεσποτούμενον χερί.
οὐ μὴν ἑκόντα γʼ αὐτόν, ἀλλὰ πρὸς βίαν
885
ἔζευξʼ ἀνάγκῃ· καὶ γὰρ οὐκ ἐβούλετο
ζῶν ἐς σὸν ἐλθεῖν ὄμμα καὶ δοῦναι δίκην.
ἀλλʼ, ὦ γεραιά, χαῖρε καὶ μέμνησό μοι
ὃ πρῶτον εἶπας, ἡνίκʼ ἠρχόμην λόγου,
ἐλευθερώσειν μʼ· ἐν δὲ τοῖς τοιοῖσδε χρὴ
890
ἀψευδὲς εἶναι τοῖσι γενναίοις στόμα.
