Stasimon 1
[Episode]
παύρων μετʼ ἄλλων· ἕνα γὰρ ἐν πολλοῖς ἴσως
Ἰόλαος
εὕροις ἂν ὅστις ἐστὶ μὴ χείρων πατρός.
Χορός
ἀεί ποθʼ ἥδε γαῖα τοῖς ἀμηχάνοις
σὺν τῷ δικαίῳ βούλεται προσωφελεῖν.
330
τοιγὰρ πόνους δὴ μυρίους ὑπὲρ φίλων
ἤνεγκε, καὶ νῦν τόνδʼ ἀγῶνʼ ὁρῶ πέλας.
Δημοφῶν
σοί τʼ εὖ λέλεκται, καὶ τὰ τῶνδʼ αὐχῶ, γέρον,
τοιαῦτʼ ἔσεσθαι· μνημονεύσεται χάρις.
κἀγὼ μὲν ἀστῶν σύλλογον ποήσομαι,
335
τάξω δʼ, ὅπως ἂν τὸν Μυκηναίων στρατὸν
πολλῇ δέχωμαι χειρί· πρῶτα μὲν σκοποὺς
πέμψω πρὸς αὐτόν, μὴ λάθῃ με προσπεσών·
ταχὺς γὰρ Ἄργει πᾶς ἀνὴρ βοηδρόμος·
μάντεις δʼ ἀθροίσας θύσομαι. σὺ δʼ ἐς δόμους
340
σὺν παισὶ χώρει, Ζηνὸς ἐσχάραν λιπών.
εἰσὶν γὰρ οἵ σου, κἂν ἐγὼ θυραῖος ὦ,
μέριμναν ἕξουσʼ. ἀλλʼ ἴθʼ ἐς δόμους, γέρον.
Ἰόλαος
οὐκ ἂν λίποιμι βωμόν· ἑζώμεσθα δὴ
ἱκέται μένοντες ἐνθάδʼ εὖ πρᾶξαι πόλιν·
345
ὅταν δʼ ἀγῶνος τοῦδʼ ἀπαλλαχθῇς καλῶς,
