Stasimon 6
[Episode]
ἀλλά σ’ Ἐρινὺς ὀλέσειε τέκνων
Ἰάσων
φονία τε Δίκη.
1390
Μήδεια
τίς δὲ κλύει σοῦ θεὸς ἢ δαίμων,
τοῦ ψευδόρκου καὶ ξειναπάτου;
Ἰάσων
φεῦ φεῦ, μυσαρὰ καὶ παιδολέτορ.
Μήδεια
στεῖχε πρὸς οἴκους καὶ θάπτ’ ἄλοχον.
Ἰάσων
στείχω, δισσῶν γ’ ἄμορος τέκνων.
1395
Μήδεια
οὔπω θρηνεῖς· μένε καὶ γῆρας.
Μήδεια
μητρί γε, σοὶ δ’ οὔ.
Ἰάσων
ὤμοι, φιλίου χρῄζω στόματος
παίδων ὁ τάλας προσπτύξασθαι.
1400
Μήδεια
νῦν σφε προσαυδᾷς, νῦν ἀσπάζῃ,
μαλακοῦ χρωτὸς ψαῦσαι τέκνων.
Μήδεια
οὐκ ἔστι· μάτην ἔπος ἔρριπται.
Ἰάσων
Ζεῦ, τάδ’ ἀκούεις ὡς ἀπελαυνόμεθ’,
1405
οἷά τε πάσχομεν ἐκ τῆς μυσαρᾶς
καὶ παιδοφόνου τῆσδε λεαίνης;
ἀλλ’ ὁπόσον γοῦν πάρα καὶ δύναμαι
τάδε καὶ θρηνῶ κἀπιθεάζω,
μαρτυρόμενος δαίμονας ὥς μοι
1410
τέκνα κτείνασ’ ἀποκωλύεις
ψαῦσαί τε χεροῖν θάψαι τε νεκρούς,
οὓς μήποτ’ ἐγὼ φύσας ὄφελον
πρὸς σοῦ φθιμένους ἐπιδέσθαι.
Χορός
πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ,
1415
πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί·
καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη,
τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός.
τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.