Stasimon 5
[Choral 2]
—τάλαιν’, ὡς ἄρ’ ἦσθα πέτρος ἢ σίδα-
Χορός
ρος, ἅτις τέκνων
1280
ὃν ἔτεκες ἄροτον αὐτόχειρι μοίρᾳ κτενεῖς.
—μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος
γυναῖκ’ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις·
Ἰνὼ μανεῖσαν ἐκ θεῶν, ὅθ’ ἡ Διὸς
δάμαρ νιν ἐξέπεμψε δωμάτων ἄλῃ·
1285
πίτνει δ’ ἁ τάλαιν’ ἐς ἅλμαν φόνῳ
ἀκτῆς ὑπερτείνασα ποντίας πόδα,
δυοῖν τε παίδοιν συνθανοῦσ’ ἀπόλλυται.
τί δῆτ’ οὖν γένοιτ’ ἂν ἔτι δεινόν; ὦ
1290
πολύπονον, ὅσα βροτοῖς ἔρεξας ἤδη κακά.