Epeisodion 3
Κρέων
οὔκουν ποτʼ ἐκ τούτοιν γε μὴ σκήπτροιν ἔτι
ὁδοιπορήσῃς· ἀλλʼ ἐπεὶ νικᾶν θέλεις
πατρίδα τε τὴν σὴν καὶ φίλους, ὑφʼ ὧν ἐγὼ
850
ταχθεὶς τάδʼ ἔρδω, καὶ τύραννος ὢν ὅμως,
νίκα. χρόνῳ γάρ, οἶδʼ ἐγώ, γνώσει τάδε,
ὁθούνεκʼ αὐτὸς αὑτὸν οὔτε νῦν καλὰ
δρᾷς οὔτε πρόσθεν εἰργάσω βίᾳ φίλων,
ὀργῇ χάριν δούς, ἥ σʼ ἀεὶ λυμαίνεται.
855
Χορός
ἐπίσχες αὐτοῦ, ξεῖνε.
Χορός
οὔτοι σʼ ἀφήσω, τῶνδέ γʼ ἐστερημένος.
Κρέων
καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα
θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν.
Χορός
ἀλλʼ ἐς τί τρέψει;
860
Κρέων
τόνδʼ ἀπάξομαι λαβών.
860
Κρέων
τοῦτο νῦν πεπράξεται.
Χορός
ἢν μή σʼ ὁ κραίνων τῆσδε γῆς ἀπειργάθῃ.
Οἰδίπους
ὦ φθέγμʼ ἀναιδές, ἦ σὺ γὰρ ψαύσεις ἐμοῦ;
