Epeisodion 3
Οἰδίπους
οὐδʼ ὧδʼ ἔχοντες ζῷμεν, εἰ τερποίμεθα.
Κρέων
πότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἔμʼ ἐς τὰ σά,
800
ἤ σʼ εἰς τὰ σαυτοῦ μᾶλλον, ἐνἐς τῷ νῦν λόγῳ;
Οἰδίπους
ἐμοὶ μέν ἐσθʼ ἥδιστον, εἰ σὺ μήτʼ ἐμὲ
πείθειν οἷός τʼ εἶ μήτε τούσδε τοὺς πέλας.
Κρέων
ὦ δύσμορʼ, οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσας φανεῖ
φρένας ποτʼ ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφει;
805
Οἰδίπους
γλώσσῃ σὺ δεινός· ἄνδρα δʼ οὐδένʼ οἶδʼ ἐγὼ
δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει.
Κρέων
χωρὶς τό τʼ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια.
Οἰδίπους
ὡς δὴ σὺ βραχέα, ταῦτα δʼ ἐν καιρῷ λέγεις.
Κρέων
οὐ δῆθʼ ὅτῳ γε νοῦς ἴσος καὶ σοὶ πάρα.
810
Οἰδίπους
ἄπελθʼ, ἐρῶ γὰρ καὶ πρὸ τῶνδε, μηδέ με
φύλασσʼ ἐφορμῶν ἔνθα χρὴ ναίειν ἐμέ.
Κρέων
μαρτύρομαι τούσδʼ, οὐ σέ· πρὸς δὲ τοὺς φίλους
οἷʼ ἀνταμείβει ῥήματʼ, ἤν σʼ ἕλω ποτέ
Οἰδίπους
τίς δʼ ἄν με τῶνδε συμμάχων ἕλοι βίᾳ;
815
Κρέων
ἦ μὴν σὺ κἄνευ τοῦδε λυπηθεὶς ἔσει.
Οἰδίπους
ποίῳ σὺν ἔργῳ τοῦτʼ ἀπειλήσας ἔχεις;
Κρέων
παίδοιν δυοῖν σοι τὴν μὲν ἀρτίως ἐγὼ
