Stasimon 5
[Choral 1]
νέα τάδε νεόθεν ἦλθέ μοι
Χορός
κακὰ βαρύποτμὰ παρʼ ἀλαοῦ ξένου,
εἴ τι μοῖρα μὴ κιγχάνει.
1450
μάταν γὰρ οὐδὲν ἀξίωμα δαιμόνων ἔχω φράσαι.
ὁρᾷ ὁρᾷ ταῦτʼ ἀεὶ χρόνος, τρέχων μὲν ἕτερα,
τὰ δὲ παρʼ ἦμαρ αὖθις αὔξων ἄνω.
1455
Οἰδίπους
ὦ τέκνα τέκνα, πῶς ἄν, εἴ τις ἔντοπος,
τὸν πάντʼ ἄριστον δεῦρο Θησέα πόροι;
Ἀντιγόνη
πάτερ, τί δʼ ἐστὶ τἀξίωμʼ ἐφʼ ᾧ καλεῖς;
Οἰδίπους
Διὸς πτερωτὸς ἥδε μʼ αὐτίκʼ ἄξεται
1460
βροντὴ πρὸς Ἅιδην· ἀλλὰ πέμψαθʼ ὡς τάχος.
Χορός
μέγας, ἴδε, μάλʼ ὅδʼ ἐρείπεται
κτύπος ἄφατος διόβολος· ἐς δʼ ἄκραν
δεῖμʼ ὑπῆλθε κρατὸς φόβαν.
1465
ἔπτηξα θυμόν· οὐρανία γὰρ ἀστραπὴ φλέγει πάλιν.
τί μὰν ἀφήσει τέλος; δέδοικα δʼ· οὐ γὰρ ἅλιον
ἀφορμᾷ ποτʼ, οὐκ ἄνευ ξυμφορᾶς.
1470
Οἰδίπους
ὦ παῖδες, ἥκει τῷδʼ ἐπʼ ἀνδρὶ θέσφατος
