Stasimon 6
[Episode]
μήπω γε, πρὶν ἂν τῶν ἡμετέρων
Ἡρακλῆς
ἀίῃς μύθων, παῖ Ποίαντος·
φάσκειν δʼ αὐδὴν τὴν Ἡρακλέους
1410
ἀκοῇ τε κλύειν λεύσσειν τʼ ὄψιν.
τὴν σὴν δʼ ἥκω χάριν οὐρανίας
τὰ Διός τε φράσων βουλεύματά σοι
1415
κατερητύσων θʼ ὁδὸν ἣν στέλλει·
σὺ δʼ ἐμῶν μύθων ἐπάκουσον.
καὶ πρῶτα μέν σοι τὰς ἐμὰς λέξω τύχας,
ὅσους πονήσας καὶ διεξελθὼν πόνους
ἀθάνατον ἀρετὴν ἔσχον, ὡς πάρεσθʼ ὁρᾶν.
1420
καὶ σοί, σάφʼ ἴσθι, τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν,
ἐκ τῶν πόνων τῶνδʼ εὐκλεᾶ θέσθαι βίον.
ἐλθὼν δὲ σὺν τῷδʼ ἀνδρὶ πρὸς τὸ Τρωικὸν
πόλισμα, πρῶτον μὲν νόσου παύσει λυγρᾶς,
ἀρετῇ τε πρῶτος ἐκκριθεὶς στρατεύματος,
1425
Πάριν μέν, ὃς τῶνδʼ αἴτιος κακῶν ἔφυ,
τόξοισι τοῖς ἐμοῖσι νοσφιεῖς βίου,
πέρσεις τε Τροίαν, σκῦλά τʼ εἰς μέλαθρα σὰ
πέμψεις, ἀριστεῖʼ ἐκλαβὼν στρατεύματος,
Ποίαντι πατρὶ πρὸς πάτρας Οἴτης πλάκα.
1430
ἃ δʼ ἂν λάβῃς σὺ σκῦλα τοῦδε τοῦ στρατοῦ,
τόξων ἐμῶν μνημεῖα πρὸς πυρὰν ἐμὴν
κόμιζε. καὶ σοὶ ταῦτʼ, Ἀχιλλέως τέκνον,
παρῄνεσʼ· οὔτε γὰρ σὺ τοῦδʼ ἄτερ σθένεις
ἑλεῖν τὸ Τροίας πεδίον οὔθʼ οὗτος σέθεν.
1435
ἀλλʼ ὡς λέοντε συννόμω φυλάσσετον
οὗτος σὲ καὶ σὺ τόνδʼ· ἐγὼ δʼ Ἀσκληπιὸν
παυστῆρα πέμψω σῆς νόσου πρὸς Ἴλιον.
τὸ δεύτερον γὰρ τοῖς ἐμοῖς αὐτὴν χρεὼν
τόξοις ἁλῶναι. τοῦτο δʼ ἐννοεῖθʼ, ὅταν
1440
πορθῆτε γαῖαν, εὐσεβεῖν τὰ πρὸς θεούς·
ὡς τἄλλα πάντα δεύτερʼ ἡγεῖται πατὴρ
Ζεύς· οὐ γὰρ εὐσέβεια συνθνῄσκει βροτοῖς·
κἂν ζῶσι κἂν θάνωσιν, οὐκ ἀπόλλυται.
Φιλοκτήτης
ὦ φθέγμα ποθεινὸν ἐμοὶ πέμψας
1445
οὐκ ἀπιθήσω τοῖς σοῖς μύθοις.
Νεοπτόλεμος
κἀγὼ γνώμην ταύτῃ τίθεμαι.
Ἡρακλῆς
μή νυν χρόνιοι μέλλετε πράσσειν·
ὅδʼ ἐπείγει γὰρ κατὰ πρύμνην.
Φιλοκτήτης
φέρε νυν στείχων χώραν καλέσω.
χαῖρʼ, ὦ μέλαθρον ξύμφρουρον ἐμοί,
νύμφαι τʼ ἔνυδροι λειμωνιάδες,
καὶ κτύπος ἄρσην πόντου προβολῆς,
1455
οὗ πολλάκι δὴ τοὐμὸν ἐτέγχθη
κρᾶτʼ ἐνδόμυχον πληγαῖσι νότου,
πολλὰ δὲ φωνῆς τῆς ἡμετέρας
Ἑρμαῖον ὄρος παρέπεμψεν ἐμοὶ
στόνον ἀντίτυπον χειμαζομένῳ.
1460
νῦν δʼ, ὦ κρῆναι Λύκιόν τε ποτόν,
λείπομεν ὑμᾶς, λείπομεν ἤδη
δόξης οὔ ποτε τῆσδʼ ἐπιβάντες.
χαῖρʼ, ὦ Λήμνου πέδον ἀμφίαλον,
καί μʼ εὐπλοίᾳ πέμψον ἀμέμπτως,
1465
ἔνθʼ ἡ μεγάλη Μοῖρα κομίζει
γνώμη τε φίλων χὠ πανδαμάτωρ
δαίμων, ὃς ταῦτʼ ἐπέκρανεν.
Χορός
χωρῶμεν δὴ πάντες ἀολλεῖς,
νύμφαις ἁλίαισιν ἐπευξάμενοι
1470