Stasimon 5
[Choral 1]
ὦ κοίλας πέτρας γύαλον
Φιλοκτήτης
θερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,
λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.
λύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,
τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρ
ἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαι
1090
σιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;
πτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματος
Χορός
σύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,
1095
ἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,
τοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.
1100
Φιλοκτήτης
ὦ τλάμων τλάμων ἄρʼ ἐγὼ
καὶ μόχθῳ λωβατός, ὃς ἤδη μετʼ οὐδενὸς ὕστερον
ἀνδρῶν εἰσοπίσω τάλας ναίων ἐνθάδʼ ὀλοῦμαι,
