Epeisodion 3
Χρυσόθεμις
κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα
ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,
αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,
σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.
Χορός
πείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ
1015
κέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.
Ἠλέκτρα
ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δʼ
ᾔδη σʼ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.
ἀλλʼ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέον
τοὔργον τόδʼ· οὐ γὰρ δὴ κενόν γʼ ἀφήσομεν.
1020
εἴθʼ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς
θνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.
Χρυσόθεμις
ἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν.
Ἠλέκτρα
ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.
1025
Χρυσόθεμις
εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.
Ἠλέκτρα
ζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.
Χρυσόθεμις
ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ οὔ ποτʼ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.
