Epeisodion 3
Χορός
καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.
Χρυσόθεμις
καὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶν
ἐτύγχανʼ αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετʼ ἂν
τὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται.
ποῖ γάρ ποτʼ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος
995
αὐτή θʼ ὁπλίζει κἄμʼ ὑπηρετεῖν καλεῖς;
οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδʼ ἀνὴρ ἔφυς,
σθένεις δʼ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.
δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθʼ ἡμέραν,
ἡμῖν δʼ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.
1000
τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν
ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;
ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ
κτησώμεθʼ, εἴ τις τούσδʼ ἀκούσεται λόγους.
λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐδʼ ἐπωφελεῖ
1005
βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.
οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλʼ ὅταν θανεῖν
χρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτʼ ἔχῃ λαβεῖν.
ἀλλʼ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν
ἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,
1010
