Epeisodion 3
Ἠλέκτρα
ἐγὼ δʼ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ
θάλλοντʼ ἔτʼ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας
φόνου ποτʼ αὐτὸν πράκτορʼ ἵξεσθαι πατρός·
νῦν δʼ ἡνίκʼ οὐκέτʼ ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω,
ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου
955
ξὺν τῇδʼ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν
Αἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μʼ ἔτι.
ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, εἰς τίνʼ ἐλπίδων
βλέψασʼ ἔτʼ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν
πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ,
960
πάρεστι δʼ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου
ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε.
καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτʼ ἐλπίσῃς ὅπως
τεύξει ποτʼ· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄβουλός ἐστʼ ἀνὴρ
Αἴγισθος ὥστε σόν ποτʼ ἢ κἀμὸν γένος
965
βλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.
ἀλλʼ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν,
πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω
θανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτου θʼ ἅμα·
ἔπειτα δʼ, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρα
970
