Eksodos
Αἴγισθος
τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθʼ οἱ Φωκῆς ξένοι,
οὕς φασʼ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον
λελοιπόθʼ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις;
σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σέ, τὴν ἐν τῷ πάρος
1445
χρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστα σοὶ μέλειν
οἶμαι, μάλιστα δʼ ἂν κατειδυῖαν φράσαι.
Ἠλέκτρα
ἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν
ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν τῆς φιλτάτης.
Αἴγισθος
ποῦ δῆτʼ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με.
1450
Ἠλέκτρα
ἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν.
Αἴγισθος
ἦ καὶ θανόντʼ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως;
Ἠλέκτρα
οὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον.
Αἴγισθος
πάρεστʼ ἄρʼ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν;
Ἠλέκτρα
πάρεστι δῆτα, καὶ μάλʼ ἄζηλος θέα.
1455
Αἴγισθος
ἦ πολλὰ χαίρειν μʼ εἶπας οὐκ εἰωθότως.
Ἠλέκτρα
χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνοι τάδε.
Αἴγισθος
σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας
πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θʼ ὁρᾶν,
ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος
1460
ἐξῄρετʼ ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸν
στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν
ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.
Ἠλέκτρα
καὶ δὴ τελεῖται τἀπʼ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ
νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.
1465
Αἴγισθος
ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ
πεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.
χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπως
τὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.
Ὀρέστης
αὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,
1470
τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.
Αἴγισθος
ἀλλʼ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ,
εἴ που κατʼ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.
Ὀρέστης
αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτʼ ἄλλοσε σκόπει.
Αἴγισθος
οἴμοι, τί λεύσσω;
1475
Ὀρέστης
τίνα φοβεῖ; τίνʼ ἀγνοεῖς;
Αἴγισθος
τίνων ποτʼ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχʼ ὁ τλήμων;
Ὀρέστης
οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι
ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκʼ ἀνταυδᾷς ἴσα;
Αἴγισθος
οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως
1480
ὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἔσθʼ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.
Ὀρέστης
καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι.
Αἴγισθος
ὄλωλα δὴ δείλαιος. ἀλλά μοι πάρες
Ἠλέκτρα
μὴ πέρα λέγειν ἔα
πρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μηδὲ μηκύνειν λόγους.
1485
τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων
θνῄσκειν ὁ μέλλων οὐ χρόνου κέρδος φέροι;
ἀλλʼ ὡς τάχιστα κτεῖνε καὶ κτανὼν πρόθες
ταφεῦσιν, ὧν τόνδʼ εἰκός ἐστι τυγχάνειν,
ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδʼ ἂν κακῶν
1490
μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον.
1490
Ὀρέστης
χωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει· λόγων γὰρ οὐ
νῦν ἐστιν ἁγών, ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι.
Αἴγισθος
τί δʼ ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς, τόδʼ εἰ καλὸν
τοὔργον, σκότου δεῖ κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν;
Ὀρέστης
μὴ τάσσε· χώρει δʼ ἔνθαπερ κατέκτανες
1495
πατέρα τὸν ἀμόν, ὡς ἂν ἐν ταὐτῷ θάνῃς.
Αἴγισθος
ἦ πᾶσʼ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν
τά τʼ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά;
Ὀρέστης
τὰ γοῦν σʼ· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδʼ ἄκρος.
Αἴγισθος
ἀλλʼ οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας.
1500
Ὀρέστης
πόλλʼ ἀντιφωνεῖς, ἡ δʼ ὁδὸς βραδύνεται.
Ὀρέστης
σοὶ βαδιστέον πάρος.
Ὀρέστης
μὴ μὲν οὖν καθʼ ἡδονὴν
θάνῃς· φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν.
χρῆν δʼ εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην,
1505
ὅστις πέρα πράσσειν τι τῶν νόμων θέλει,
κτείνειν· τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ.