Eksodos
Αἴγισθος
στόμια δέχηται τἀμὰ μηδὲ πρὸς βίαν
ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας.
Ἠλέκτρα
καὶ δὴ τελεῖται τἀπʼ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ
νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν.
1465
Αἴγισθος
ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμʼ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ
πεπτωκός· εἰ δʼ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω.
χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν, ὅπως
τὸ συγγενές τοι κἀπʼ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ.
Ὀρέστης
αὐτὸς σὺ βάσταζʼ· οὐκ ἐμὸν τόδʼ, ἀλλὰ σόν,
1470
τὸ ταῦθʼ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλως.
Αἴγισθος
ἀλλʼ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ,
εἴ που κατʼ οἶκόν μοι Κλυταιμνήστρα, κάλει.
Ὀρέστης
αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτʼ ἄλλοσε σκόπει.
Αἴγισθος
οἴμοι, τί λεύσσω;
1475
Ὀρέστης
τίνα φοβεῖ; τίνʼ ἀγνοεῖς;
Αἴγισθος
τίνων ποτʼ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις πέπτωχʼ ὁ τλήμων;
Ὀρέστης
οὐ γὰρ αἰσθάνει πάλαι
ζῶντας θανοῦσιν οὕνεκʼ ἀνταυδᾷς ἴσα;
Αἴγισθος
οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως
1480
ὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἔσθʼ ὁ προσφωνῶν ἐμέ.
